Pieprzyca siewna. Wartości odżywcze i właściwości lecznicze

Wartości odżywcze i właściwości lecznicze pieprzycy siewnej zwanej rzeżuchą ogrodową. Przepisy z pieprzycą siewną. Przeciwwskazania

 

Pieprzyca_siewna_rzezuchaPrzepisy z rzeżuchą dla zdrowia: maślanka z rzeżuchą na wiosenne zmęczenie, świeże liście rzeżuchy na brak witamin nie tylko wiosną, na skaleczenia błony śluzowej w jamie ustnej, świeży sok z rzeżuchy na pobudzenie wydzielania żółci, polipy szyjki macicy lub na wzmocnienie cebulek włosów, nasiona rzeżuchy na ból gardła, kaszel, astmę, maść z nasion rzeżuchy, maseczka z nasion rzeżuchy na suchą i podrażniona skórę, zaskórniki i krosty…
Rzeżucha wykorzystywana jest chętnie jako ozdoba wielkanocnego stołu. Mniej uwagi poświęca się jej właściwościom prozdrowotnym.
Rzeżucha
(Cardamine L.) to rodzaj roślin z rodziny kapustowatych, do którego należy ponad 150 gatunków. Nazwa „rzeżucha” potocznie i w handlu stosowana jest w odniesieniu do siewek pieprzycy siewnej (Lepidium sativum), spożywanych jako dodatek do sałatek, kanapek, ryb, serów, ziemniaków, dań mięsnych, jaj, sosów.
Pieprzyca siewna jest zasobna w witaminy A, B1, B2, B6, C, E, D, K, PP, kwas foliowy, wapń, miedź, siarkę, fosfor, jod, żelazo, magnez, sód.
Jest dobrym źródłem luteiny i zeaksantyny, które mają zbawienny wpływ na zachowanie dobrego wzroku. Charakteryzuje ją wysoka zawartość aminokwasów i olejków eterycznych. Ponieważ roślina jest bardzo łatwa w uprawie, siewki „rzeżuchy” są bardzo popularne, zwłaszcza zimą. Pieprzyca najlepiej rośnie w temperaturze do +10°C, w temperaturze +15°C rozkwita, traci swój smak i część wartości. Czytaj dalej

Opryszczka wargowa. Domowe sposoby na „zimno”

Uciążliwa opryszczka na brodzie, na ustach, na nosie…

 

Rady jak podnieść odporność organizmu i jak pozbyć się opryszczki. Domowe sposoby na opryszczkę na twarzy i przepisy na domowe preparaty do smarowania opryszczki: lecznicza nalewka z nagietka, lecznicza nalewka z melisy, olejek z kwiatów dziurawca, alkohol, ziołowe herbatki…
Opryszczka popularnie zwana „zimnem” to niewielka wysypka występująca zwykle w obrębie ust, nosa, na policzkach, czasem w okolicach oczu wywołana wirusem opryszczki*. Jest oznaką spadku sił obronnych organizmu. Jeśli pojawia się częściej niż 3 razy w roku, lub powtórnie w okresie 2 tygodni, jest objawem znaczącego spadku odporności i warto porozmawiać o tym z lekarzem. Opryszczce towarzyszy osłabienie, utrata apetytu, „rozbicie”, gorączka, ból w dolnej części pleców, drażliwość i zaburzenia snu.
Wywołuje ją przenoszony drogą kropelkową wirus Herpes simplex typu 1, który, jeśli raz zainfekuje organizm, pozostaje w jego komórkach nerwowych do końca życia. Wirus opryszczki szybko „budzi się” najczęściej w przypadku przegrzania organizmu, wyziębienia, choroby zakaźnej (w tym grypy) lub przewlekłej, alergii pokarmowej i niedożywienia, biegunki i zatrucia, silnych przeżyć psychicznych, chronicznego niewyspania, niszczącego stresu, menstruacji, ciąży, nałogów, a nawet jednorazowego spożycia większej dawki alkoholu czy przejedzenia.
Nie istnieją leki ani sposoby zapobiegające zarażeniu się tym wirusem Herpes simplex typu 1, ale warto pomyśleć o podniesieniu odporności organizmu. W zapobieganiu i leczeniu wirusa opryszczki pomocne są witaminy A, B, C, E oraz rutyna, których bogate źródła powinny znaleźć się w diecie oraz higiena osobista. Czytaj dalej

Ananas. Wartości odżywcze i właściwości lecznicze

Ananas wzmacnia kondycję fizyczną i odporność organizmu

O właściwościach prozdrowotnych świeżego soku z ananasa i wartościach odżywczych ananasa. Przepisy na nalewkę z ananasa, niskosłodzony dżem z ananasa, napoje na lepsze trawienie, na schudnięcie i na poprawę odporności na infekcje  
Ananas zawiera duże ilości witaminy A i C, błonnika i kwasów organicznych. Ponadto jest dobrym źródłem witaminy B1, B2, B12, PP, zawiera żelazo, wapń, miedź, cynk, jod, potas, magnez, mangan i inne składniki odżywcze. Jeden plaster dojrzałego ananasa dostarcza połowę dziennej dawki manganu dla dorosłego człowieka. Mangan aktywuje enzymy odpowiedzialne za metabolizm białka, węglowodanów, lipidów ( także cholesterolu). Poza tym ma pozytywny wpływ na potencję mężczyzn.
Bromelaina, enzym, w który obfituje ananas, pomaga trawić białka i złożone lipidy, których nadmiar zwiększa ryzyko chorób serca i układu krążenia. Dlatego warto do ciężkostrawnego posiłku wypić kilka łyków soku z ananasa.
Ponieważ bromelaina poprawia trawienie i wchłanianie składników pokarmowych, tłustych ryb, mięsa, roślin strączkowych można dodać do nich sałatkę z plasterkiem świeżego ananasa. Sok i syrop z puszki nie mają właściwości leczniczych. W podgrzanym ananasie zniszczonych zostaje wiele pożytecznych substancji, w tym enzymy (bromelaina).  Czytaj dalej

Wartości odżywcze i właściwości lecznicze soku z winogron

Zdrowotne właściwości świeżego soku winogronowego


Dlaczego powinno się pić sok winogronowy? Świeży sok z winogron na trądzik; sok z ciemnych winogron na odtrucie organizmu; sok z zielonych niedojrzałych winogron dla cukrzyków; sok i przecier z winogron na wzmocnienie organizmu; sok z winogron na zmarszczki… Przeciwwskazania 

Winogrona dojrzewają we wrześniu i październiku. Sok z winogron ma działanie tonizujące (wzmacniające) i orzeźwiające. Zawiera 70-80% wody, szczególnie dużo witaminy B, C, P oraz karotenu; poza tym – podobnie jak owoce – w małych ilościach niemal wszystkie niezbędne do normalnego funkcjonowania organizmu minerały i pierwiastki śladowe. Szklanka soku z winogron zawiera dzienną dawkę witamin grupy B. Szczególnie polecany podczas wyczerpania nerwowego i utraty kondycji fizycznej, ma korzystny wpływ na mięśnie, zwłaszcza pracę mięśnia sercowego. Sok winogronowy o czerwonym kolorze zawiera najwyższy procent przeciwutleniaczy (4 razy więcej niż pomidory i cytryna).
Świeży sok z winogron ma najsilniejsze działanie. Mimo, że sok gotowany zachowuje większość dobroczynnych właściwości, to pasteryzacja niszczy zawarte w nim aminokwasy. Do przygotowania soku z winogron powinno się wybierać świeże i zdrowe owoce krajowe, nie sypane środkami grzybobójczymi.  Czytaj dalej

Winogrona. Wartości odżywcze i właściwości lecznicze

Jedzmy świeże winogrona i rodzynki dla zdrowia

 

Wartości odżywcze i zdrowotne właściwości świeżych winogron 
Winogrona zawierają witaminy C, B1, B2, B6, B12, P, PP, K, karoten (prowitaminę A) i kwas foliowy. Spośród pierwiastków śladowych można w nich znaleźć dużo fosforu, wapnia, magnezu i żelaza, zawierają inne rzadkie pierwiastki (m.in. jod). Warto zwrócić uwagę na to, że nie witaminy są główną wartością winogron, a makro- i mikroelementy. Zawartość żelaza w winogronach jest dwukrotnie wyższa niż w jabłkach.
Głównym składnikiem owoców jest woda (do 85%). Poza tym zawierają one cukry (w zależności od odmiany 0,3%-1%). Prawie połowę ich stanowi cukier gronowy, czyli glukoza – najłatwiej przyswajalny przez człowieka cukier i główne źródło energii.
Wartość energetyczna 1 kg winogron to 750-800 kalorii, które zapewnią 25-30% dziennego zapotrzebowania człowieka na energię. Czytaj dalej

Dziki bez czarny. Przepisy na przetwory ze świeżych owoców czarnego bzu

Dziki bez czarny na zimę

Kiedy i jak zbierać owoce czarnego bzu? Rady jak zrobić sok z bzu czarnego. Przepisy na przetwory z bzu czarnego na zimę: sok z bzu czarnego z cukrem; sok z czarnego bzu na zimno; sok z czarnego bzu z melasą; sok z bzu czarnego bez cukru utrwalony alkoholem; dżem z bzu czarnego na zaparcia; lecznicza nalewka z bzu czarnego bez cukru…
Dziki bez czarny, czyli bez lekarski, bez pospolity, zwany jest też bzowiną czy hyćką. Owoce bzu mają m.in. działanie regulujące pracę układu trawiennego, odtruwające (pomagają pozbyć się z organizmu metali ciężkich i radionuklidów, obniżają stężenie cholesterolu i trójglicerydów), moczopędne, witaminizujące i wspierające układ odpornościowy (zawierają dużo witaminy A i C, podobną ilość antocyjanów co owoce aronii), wzmacniające drobne naczynia krwionośne.

Kiedy dojrzewają owoce bzu czarnego?
Jagody czarnego bzu dojrzewają stopniowo i nierównomiernie, swoje terapeutyczne działanie osiągają w pierwszej połowie września.
Część jagód bzu czarnego, szczególnie na starych krzakach i w zimniejszych rejonach kraju dojrzewa dopiero w październiku. Tradycyjnie owoce bzu czarnego zbiera się na przetwory po pierwszych przymrozkach, jednak przez ostatnie zmiany klimatyczne termin zbioru może przypadać w terminie wcześniejszym. Dojrzałe owoce mają ciemnofioletowy kolor (prawie czarny), błyszczącą skórkę, a łodyżki z owocami czerwone zabarwienie. Zielone owoce bzu czarnego zawierają kwas cyjanowodorowy, a niezupełnie dojrzałe zawierają wyjątkowo duże ilości substancji powodujących zatrucie.

Zbiór owoców dzikiego bzu czarnego i przechowywanie
Owoce bzu czarnego zbiera się po deszczu, lecz w słoneczny dzień, aby promienie słońca zdążyły obsuszyć roślinę. Gałązki z dojrzałymi jagodami bzu obcina się ostrym nożem lub sekatorem, luźno układa w koszu lub wiaderku. Do suszenia i przygotowania z nich przetworów trzeba wybrać wyłącznie zdrowe i dojrzałe owoce, fioletowo-czarne o błyszczącej skórce, a zielone, wyschłe i uszkodzone odrzucić. Świeże owoce bzu czarnego mogą być przechowywane w lodówce nie dłużej niż przez 2 dni. Łatwo pleśnieją, ponieważ są delikatne i zawierają niewiele konserwujących kwasów. Delikatne jagody zdejmuje się z łodyżek widelcem.

Dlaczego nie powinno się spożywać surowych owoców bzu czarnego ?
Świeże dojrzałe owoce bzu lekarskiego mają działanie przeczyszczające i nie nadają się do spożycia na surowo. Po ich spożyciu występują zawroty i bóle głowy, wymioty, biegunka. Dlatego preparaty z owoców bzu do spożycia przygotowuje się wyłącznie z owoców ugotowanych, ponieważ wysoka temperatura usuwa zawarte w nich szkodliwe substancje. Powinno się je gotować krótko, aby nie zniszczyć substancji biologicznie czynnych, używając wyłącznie szklanych lub emaliowanych naczyń i drewnianej łyżki/pałki.

Jagody bzu czarnego poddane fermentacji są szkodliwe dla zdrowia, nie nadają się więc do wyrobu win.

Preparaty z czarnego bzu (szczególnie sok) w celach leczniczych powinny być stosowane po konsultacji z lekarzem, z umiarem i przez krótki okres czasu, aby nie wywołały skutków ubocznych. 

 

Przepisy na przetwory z bzu czarnego

Jak przygotować sok z bzu czarnego?

Sok z bzu czarnego z cukrem, przepis podstawowy
Do 3 litrowego wyparzonego i suchego słoja wsypywać warstwami świeże dojrzałe jagody bzu czarnego (bez szypułek) przesypując każdą warstwę cukrem (warstwy o grubości 2 cm). Słój wypełnić całkowicie. Warstwy lekko ugnieść drewnianą łyżką. Na wierzchu powinna być warstwa cukru. Słój przykryć pokrywką (nie zakręcać) i postawić na słonecznym parapecie na 2-3 dni. Bez nie powinien fermentować. Zlać powstały sok (nie przecierać), doprowadzić do wrzenia i szybko przelać do wygotowanych suchych słoiczków. Szczelnie zakręcić, postawić do góry dnem do ostudzenia. Sok z dzikiego bzu czarnego na zimno przechowywać w lodówce i szybko zużyć.
W krajach byłego ZSRR przygotowany w butlach przez 15-30 dni surowy sok z bzu lekarskiego stosuje się w leczeniu raka żołądka, lecz jest to metoda stosowana wyłącznie w popularnej tam medycynie ludowej.

Sok z bzu czarnego z cukrem na zimno
Dojrzałe zdrowe jagody bzu wypłukać, zdjąć widelcem i zmiksować. Na litr otrzymanego soku wsypać 30 dag cukru, dobrze wymieszać. Przelać do buteleczek lub słoiczków, wytrzeć ich brzegi do sucha, szczelnie zakręcić. Wstawić do rondla z chłodną wodą i powoli podgrzewać, kiedy woda zacznie falować, sok utrwalać jeszcze przez 10 minut.

Sok z czarnego bzu z melasą, wzmocnienie odporności, przeziębienie, zmęczenie pracą umysłową
Składniki
1,5 kg świeżych jagód bzu czarnego (po oczyszczeniu)
szklanka wody
sok z 2 cytryn (bez miąższu i pestek)
20 dag melasy
Dojrzałe jagody bzu czarnego wsypać do garnka, zalać wodą, na małym gazie doprowadzić do wrzenia często mieszając. Miękkie owoce ugnieść drewnianą łyżką, garnek odstawić do lekkiego przestudzenia. Owoce bzu czarnego przełożyć na gęste sito wyłożone złożoną gazą, wycisnąć sok ręką. Połączyć płyny, dodać sok z cytryny, melasę i podgrzewać na małym ogniu mieszając. Doprowadzić do wrzenia, gotować bez pokrywki przez 10 minut. Gotujący się sok z bzu czarnego szybko przelać do wygotowanych i suchych niedużych słoików. Wytrzeć brzegi, zakręcić szczelnie suchą pokrywką.  Słoki postawić do góry dnem do ostudzenia. Przechowywać w ciemnym i zimnym miejscu. Sok z bzu czarnego przeznaczony do długiego przechowywania można utrwalić w kąpieli wodnej. Pić dodając do szklanki wody po 2 łyżki soku. Dodanie łyżeczki miodu wzmocni terapeutyczne działanie soku z bzu lekarskiego.

Sok z bzu czarnego bez cukru utrwalony alkoholem, przeziębienie, kaszel 
Składniki
szklanka świeżych owoców bzu czarnego*
2 szklanki wody
0,25 szklanki brandy (wypalanki), nie koniecznie
W małym garnku doprowadzić wodę do wrzenia, zmniejszyć ogień i wsypać owoce bzu lekarskiego. Gotować na małym ogniu przez 20 minut. Przecedzić zawartość przez sito wyłożone złożoną gazą, resztę soku wycisnąć ręcznie. Wypłukać garnek, wlać sok i gotować go na małym ogniu bez przykrycia tak długo, aż objętość soku zredukuje się do około jednej szklanki. Zdjąć garnek z ognia i odstawić do przestudzenia. Lekko ciepły sok przelać do wyparzonej i suchej butelki, dodać alkohol, szczelnie zamknąć. Wstrząsnąć. Sok z bzu czarnego przechowywać w zamkniętym słoiku w lodówce przez 2 miesiące. Przy pierwszych objawach przeziębienia zażywać dziennie po 3-5 łyżki soku z bzu lekarskiego z dodatkiem miodu, następnie wystarczą 1-2 łyżki.
*Preparat można przygotować też z 0,5 szklanki suszonych owoców bzu czarnego.

Jak stosować sok z bzu czarnego?

Sok z czarnego bzu, wzmocnienie wzroku przy krótkowzroczności
Słodki sok z bzu pić po łyżeczce 3 razy dziennie na 15-20 minut przed posiłkami przez 1-2 miesięcy. Kurację można przeprowadzić dwa razy w roku.

Sok z bzu czarnego
, infekcje, katar, gorączka
Pić 4 razy dziennie po 100-200 ml soku podgrzanego do temperatury max. 40°C (aby nie niszczyć witaminy C). Lekko ciepły sok z bzu ma działanie hamujące procesy zapalne podczas infekcji wirusowej i rozmnażanie się wirusów, doskonały w początkowej fazie infekcji.
Rada: Herbata z suszonych kwiatów bzu czarnego ma znacznie silniejsze działanie podczas infekcji wirusowych.

Sok z bzu czarnego, nerwobóle, neuralgia nerwu trójdzielnego
Sok z bzu lekarskiego wymieszać z winem Cahors w stosunku 1:1. Pić przed posiłkiem 2 razy dziennie po 3 łyżki przez 7-10 dni.


Jak przygotować nalewkę z bzu czarnego?

Nalewka z bzu czarnego, zapalenie rozcięgna podeszwowego, osteochondrosis z deformacją stawów
Do szklanego słoika wsypać oczyszczone, dojrzałe świeże jagody bzu do 3/4 jego wysokości. Słoik wypełnić żytnia wódką (jagody muszą być całkowicie zakryte), szczelnie zakręcić i umieścić na miesiąc w ciemnym miejscu. Dokładnie przefiltrować przez kilkakrotnie złożoną gazę. Nalewkę z bzu wykorzystywać wyłącznie zewnętrznie do kompresów lub wcierając 1-2 razy dziennie nalewkę w bolące miejsce.
Rada: tak sporządzonej nalewki z bzu czarnego nie powinno się pić, ponieważ wywołuje wymioty i biegunkę.

Dżem z czarnego bzu lekarskiego ma również właściwości terapeutyczne. Polecany jest na zaparcia oraz dla poprawy perystaltyki jelit, zwłaszcza kobietom po 40. roku życia. Dżem z czarnego bzu spożywany z naparem z owoców bzu oczyszcza żołądek.


Jak przygotować dżem z bzu czarnego?

Dżem z bzu czarnego z melasą, na zaparcia, skłonność do nadwagi
Składniki
1 kg świeżych owoców bzu czarnego (po oczyszczeniu)
10 dag melasy (lub cukru)
sok z 2 cytryn (bez miąższu i pestek)
Jagody bzu czarnego zdjąć z szypułek, wsypać do rondla, rozgnieść drewnianą pałką. Dodać melasę (jak najciemniejszą), gotować przez 20 minut mieszając. Wycisnąć sok z cytryny, dodać do dżemu, gotować mieszając przez 5 minut. Bardzo gorący dżem wkładać do wygotowanych słoiczków, wytrzeć brzegi i zakręcić suchą pokrywką. Słoiki przechowywać w lodówce. Codziennie rano na czczo przyjmować łyżkę dżemu. Dżem z bzu czarnego z dodatkiem cytryny ma działanie wzmacniające i oryginalny smak.
Rada: dżem z dzikiego bzu czarnego z melasą ma znacznie silniejsze działanie na zaparcia.

Przepisy na zdrowy syrop z kwiatów bzu czarnego bez kwasku cytrynowego można znaleźć w artykule „Dziki bez czarny. Kwiaty dla zdrowia”.

O właściwościach leczniczych kwiatów dzikiego bzu czarnego, syropu, naparu, wywaru i nalewki z kwiatów czarnego bzu można przeczytać w artykule „Właściwości lecznicze kwiatów dzikiego bzu czarnego.”  

Rady jak mrozić owoce dzikiego bzu czarnego i inne owoce jagodowe, aby zachowały swoje wartości i wygląd można przeczytać w artykule Zamrażanie owoców jagodowych na zimę.

Zdrowotne i lecznicze zastosowanie aronii

Aronia


Terapeutyczne właściwości aronii. Sposoby na wzmocnienie odporności, niedokrwistość, na hemoroidy, na biegunkę, na bóle żołądka, na brak apetytu, na nadciśnienie, na miażdżycę, na cukrzycę… Lecznicze przepisy ze świeżych owoców aronii, z suszonych owoców aronii, z soku z aronii, z kwiatów aronii, z liści aronii…
Powinno się spożywać i stosować owoce w pełni dojrzałe, zdrowe, ponieważ zbyt wcześnie zerwane mają właściwości lekko trujące (jagody aronii zabarwiają się na czarny kolor zanim dojrzeją). Właściwości lecznicze aronii zależą od metody przygotowywania preparatów oraz od tego, czy użyte są suszone czy świeże owoce, liście czy kwiaty. Najsilniejsze działanie lecznicze mają świeże owoce i świeżo wyciśnięty z nich sok.
Wszystkie przygotowane preparaty z aronii powinno się przechowywać zamknięte, koniecznie w ciemnym i chłodnym miejscu. Z aronii można przygotować naturalne preparaty wielowitaminowe: napary, wywary, domowe przetwory. Czytaj dalej

Wartości odżywcze i lecznicze właściwości soku z aronii

Rady jak przygotować świeży sok z aronii bez sokowirówki


Wartości odżywcze i właściwości zdrowotne owoców aronii. Właściwości terapeutyczne soku z aronii. Przepisy na sok z aronii bez sokowirówki dla dzieci, dla kobiet w ciąży, dla cukrzyków, w profilaktyce chorób serca, dla poprawy pracy układu trawiennego i dla złagodzenia zatrucia…
Owoce aronii wcześnie przybierają ciemny kolor, jednak powinno się je zbierać po dojrzeniu, dopiero we wrześniu, a w zimniejszych rejonach kraju nawet w październiku. Najwięcej substancji biologicznie czynnych mają jagody w pełni dojrzałe, zebrane kiedy liście mają już pomarańczowo-czerwony kolor, nawet po pierwszych przymrozkach. Można je przechowywać na gałązkach w zimnym, ciemnym i przewiewnym pomieszczeniu, zamrozić lub przygotować z nich nalewkę lub przetwory. Suszone owoce aronii zachowują swoje lecznicze właściwości przez 2 lata, jednak suszone w temperaturze wyższej niż 40°C tracą znaczną część odżywczych i leczniczych wartości.
Czytaj dalej

Majeranek ogrodowy. Właściwości i przepisy lecznicze

Wartości zdrowotne i właściwości lecznicze majeranku ogrodowego


Właściwości majeranku i przepisy:
– nalewka z majeranku na bezsenność, histerię, przewlekły stres i przy miażdżycy;
– herbata z majeranku na bezsenność, zgagę i nudności, na poprawę trawienia, wzmocnienie układu odpornościowego, na pobudzenie apetytu, na biegunkę i skurcze jelit u dzieci, przy cukrzycy, chorobach woreczka żółciowego i nerek;
– inhalacja z majeranku przy przeziębieniu, katarze, zapaleniu zatok i kaszlu;
– herbata z majeranku w infekcjach górnych dróg oddechowych i przy astmie;
– domowa maść z majeranku na katar lub wzdęcia dla niemowląt i dla dzieci oraz na bóle stawów, bóle reumatyczne, skręcenie stawu;
– płukanka z herbaty z majeranku na zapalenie dziąseł;
– olej z majerankiem na ból dziąseł i zębów, poprawę apetytu i trawienia;
– ziele majeranku na modzele, odciski; napar z majeranku do kąpieli dla dzieci przy alergii, pokrzywce, osłabieniu;
– napar z majeranku do przemywania i oczyszczania cery, na zamknięcie porów…
Czytaj dalej

Słodko-cierpki granat i jego właściwości

Wartości odżywcze i właściwości terapeutyczne soku z granatu


Jak obrać owoc granatu? Jak wycisnąć sok z granatu w domu? Jak pić sok z granatów? Jak jeść granat? Przeciwwskazania do spożywania granatu

Granat zawiera sporo witaminy C i P, poza tym witaminę A i witaminy z grupy B. Sok z granatu łagodzi kaszel, obniża gorączkę. Ma właściwości antywirusowe, antybakteryjne, moczopędne i obniżające ciśnienie. Poprawia libido, łagodzi stres. Spożywanie świeżych owoców i soku granatu zaleca się podczas przeziębienia, w zapobieganiu rozwojowi cukrzycy, miażdżycy i starzeniu się organizmu. Świeży sok z granatu powinny pić osoby uczące się i pracujące umysłowo oraz ze skłonnością do anemii. Ponadto picie soku z granatów zalecane jest przy silnym wyczerpaniu, Czytaj dalej