Właściwości zdrowotne i lecznicze kwiatów dzikiego bzu czarnego

Dziki bez czarny

 

Zbiór kwiatów dzikiego bzu czarnego, ich właściwości zdrowotne i lecznicze oraz przepisy na domowe preparaty lecznicze:
– syrop z kwiatów bzu na przeziębienie i na ból gardła;
– napar z kwiatów dzikiego bzu czarnego na gorączkę, na suchy kaszel, na ból gardła, na katar, na katar sienny, na trądzik;
– nalewka z kwiatów dzikiego bzu na poprawę przemiany materii;
– herbata z kwiatów dzikiego bzu czarnego na zaparcia, wzdęcia, otyłość;
– wywar z kwiatów dzikiego bzu czarnego o działaniu moczopędnym, na bóle reumatyczne, zapalenie stawów, na odparzenia, pieluszkowe zapalenie skóry, czyraki…

Jak zbierać kwiaty dzikiego bzu czarnego?
Dziki bez czarny rozpoczyna kwitnienie pod koniec maja. Kwiaty bzu czarnego powinno się zbierać w słoneczny i suchy dzień około południa, kiedy rosa już całkowicie obeschła. Długo trwający upał powoduje utratę ich smaku, a kwiaty zbierane w deszczowym okresie psują się. Najlepiej ścinać całe baldachogrona nożyczkami lub sekatorem, układać luźno w koszu (nie ugniatać w foliowej torbie). Najwyższą wartość mają rozkwitające kwiaty bzu o białym kolorze. Baldachy z przekwitłymi, opadającymi pożółkłymi kwiatkami trzeba zostawić na krzaku. Czytaj dalej

Właściwości zdrowotne i lecznicze rabarbaru ogrodowego

Rabarbar ogrodowy


Zdrowotne i lecznicze właściwości rabarbaru.
Przepisy z rabarbarem: kisiel z rabarbaru w diecie na wątrobę; 
kompot z rabarbaru na apetyt i na trawienie; nalewka z rabarbaru na zaparcia i na wzdęcia; napar z rabarbaru na nadciśnienie, na obrzęki; wywar z rabarbaru na nadciśnienie; świeży rabarbar na kaca; okład z rabarbaru z miodem na oparzenia; sok z rabarbaru na zaparcia, na glisty u dzieci, na trądzik, na siniaki, na grzybicę
Chętnie uprawiany w ogródkach przydomowych rabarbar ogrodowy (Rheum rhaponticum) inaczej rabarbar zwyczajny, rzewień ogrodowy lub rzewień zwyczajny może być wykorzystany w celach wzmacniających odporność organizmu oraz leczniczych. W grubych ogonkach liściowych rabarbaru (potocznie zwanych łodygami) znajdują się w dużych ilościach witamina K, witamina C i witaminy z grupy B, wapń, potas, krzem, mangan, pektyny, błonnik, liczne kwasy organiczne.
Kwasy organiczne występujące w ogonkach rabarbaru działają drażniąco na błony śluzowe żołądka, zwiększa się wtedy wydzielanie soków trawiennych. Kompot z rabarbaru spożywa się dla poprawy apetytu i trawienia. Kompot z rabarbaru to doskonały naturalny łagodny środek przeczyszczający. Kompot z rabarbaru to także wzmacniający, witaminizujący, niskokaloryczny napój, podawany w czasie przeziębienia i infekcji wirusowych, ponieważ ma działanie obniżające temperaturę ciała, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, wzmacniające odporność organizmu. Czytaj dalej

Natka pietruszki. Wartości odżywcze i właściwości zdrowotne i lecznicze

Wartości odżywcze natki pietruszki

 

Przepisy z natką pietruszki: świeży sok z natki pietruszki, odwar z natki pietruszki, napar z natki pietruszki, świeża natka pietruszki dla zdrowia, wywar z liści pietruszki…
Świeże liście pietruszki zawierają prawie cztery razy więcej witaminy C niż cytryna
. Tylko 5 dag natki pietruszki całkowicie pokrywa dzienne zapotrzebowanie organizmu na witaminę C i A, a na witaminę K ponad 3-krotnie. Natka pietruszki ma tak olbrzymie ilości manganu, boru, oraz ważnej dla utrzymania dobrego wzroku i komórek nerwu wzrokowego luteiny i jej izomerów zeaksantyny, że duży pęczek natki całkowicie pokryje ich dzienne zapotrzebowanie naszego organizmu. Poza tym natka pietruszki jest dobrym źródłem witaminy B2, B6 i E oraz kwasu foliowego, który pomaga utrzymać zdrowy stan naczyń krwionośnych i jest niezbędny dla prawidłowego rozwoju ciąży. Natka pietruszki jest bardzo dobrym źródłem żelaza, wapnia, cynku, fosforu, żelaza i magnezu oraz rzadkich związków mineralnych: miedzi, wanadu, boru, krzemu, niklu, rubidu, kobaltu, litu, jodu, chromu. Zawiera więcej wapnia niż mleko! Cała roślina zawiera Czytaj dalej

Pieprzyca siewna. Wartości odżywcze i właściwości lecznicze

Wartości odżywcze i właściwości lecznicze pieprzycy siewnej zwanej rzeżuchą ogrodową. Przepisy z pieprzycą siewną. Przeciwwskazania

 

Pieprzyca_siewna_rzezuchaPrzepisy z rzeżuchą dla zdrowia: maślanka z rzeżuchą na wiosenne zmęczenie, świeże liście rzeżuchy na brak witamin nie tylko wiosną, na skaleczenia błony śluzowej w jamie ustnej, świeży sok z rzeżuchy na pobudzenie wydzielania żółci, polipy szyjki macicy lub na wzmocnienie cebulek włosów, nasiona rzeżuchy na ból gardła, kaszel, astmę, maść z nasion rzeżuchy, maseczka z nasion rzeżuchy na suchą i podrażniona skórę, zaskórniki i krosty…
Rzeżucha wykorzystywana jest chętnie jako ozdoba wielkanocnego stołu. Mniej uwagi poświęca się jej właściwościom prozdrowotnym.
Rzeżucha
(Cardamine L.) to rodzaj roślin z rodziny kapustowatych, do którego należy ponad 150 gatunków. Nazwa „rzeżucha” potocznie i w handlu stosowana jest w odniesieniu do siewek pieprzycy siewnej (Lepidium sativum), spożywanych jako dodatek do sałatek, kanapek, ryb, serów, ziemniaków, dań mięsnych, jaj, sosów.
Pieprzyca siewna jest zasobna w witaminy A, B1, B2, B6, C, E, D, K, PP, kwas foliowy, wapń, miedź, siarkę, fosfor, jod, żelazo, magnez, sód.
Jest dobrym źródłem luteiny i zeaksantyny, które mają zbawienny wpływ na zachowanie dobrego wzroku. Charakteryzuje ją wysoka zawartość aminokwasów i olejków eterycznych. Ponieważ roślina jest bardzo łatwa w uprawie, siewki „rzeżuchy” są bardzo popularne, zwłaszcza zimą. Pieprzyca najlepiej rośnie w temperaturze do +10°C, w temperaturze +15°C rozkwita, traci swój smak i część wartości. Czytaj dalej

Wartości odżywcze i właściwości lecznicze soku z winogron

Zdrowotne właściwości świeżego soku winogronowego


Dlaczego powinno się pić sok winogronowy? Świeży sok z winogron na trądzik; sok z ciemnych winogron na odtrucie organizmu; sok z zielonych niedojrzałych winogron dla cukrzyków; sok i przecier z winogron na wzmocnienie organizmu; sok z winogron na zmarszczki… Przeciwwskazania 

Winogrona dojrzewają we wrześniu i październiku. Sok z winogron ma działanie tonizujące (wzmacniające) i orzeźwiające. Zawiera 70-80% wody, szczególnie dużo witaminy B, C, P oraz karotenu; poza tym – podobnie jak owoce – w małych ilościach niemal wszystkie niezbędne do normalnego funkcjonowania organizmu minerały i pierwiastki śladowe. Szklanka soku z winogron zawiera dzienną dawkę witamin grupy B. Szczególnie polecany podczas wyczerpania nerwowego i utraty kondycji fizycznej, ma korzystny wpływ na mięśnie, zwłaszcza pracę mięśnia sercowego. Sok winogronowy o czerwonym kolorze zawiera najwyższy procent przeciwutleniaczy (4 razy więcej niż pomidory i cytryna).
Świeży sok z winogron ma najsilniejsze działanie. Mimo, że sok gotowany zachowuje większość dobroczynnych właściwości, to pasteryzacja niszczy zawarte w nim aminokwasy. Do przygotowania soku z winogron powinno się wybierać świeże i zdrowe owoce krajowe, nie sypane środkami grzybobójczymi.  Czytaj dalej

Dziki bez czarny. Przepisy na przetwory ze świeżych owoców czarnego bzu

Dziki bez czarny na zimę

Kiedy i jak zbierać owoce czarnego bzu? Rady jak zrobić sok z bzu czarnego. Przepisy na przetwory z bzu czarnego na zimę: sok z bzu czarnego z cukrem; sok z czarnego bzu na zimno; sok z czarnego bzu z melasą; sok z bzu czarnego bez cukru utrwalony alkoholem; dżem z bzu czarnego na zaparcia; lecznicza nalewka z bzu czarnego bez cukru…
Dziki bez czarny, czyli bez lekarski, bez pospolity, zwany jest też bzowiną czy hyćką. Owoce bzu mają m.in. działanie regulujące pracę układu trawiennego, odtruwające (pomagają pozbyć się z organizmu metali ciężkich i radionuklidów, obniżają stężenie cholesterolu i trójglicerydów), moczopędne, witaminizujące i wspierające układ odpornościowy (zawierają dużo witaminy A i C, podobną ilość antocyjanów co owoce aronii), wzmacniające drobne naczynia krwionośne.

Kiedy dojrzewają owoce bzu czarnego?
Jagody czarnego bzu dojrzewają stopniowo i nierównomiernie, swoje terapeutyczne działanie osiągają w pierwszej połowie września.
Część jagód bzu czarnego, szczególnie na starych krzakach i w zimniejszych rejonach kraju dojrzewa dopiero w październiku. Tradycyjnie owoce bzu czarnego zbiera się na przetwory po pierwszych przymrozkach, jednak przez ostatnie zmiany klimatyczne termin zbioru może przypadać w terminie wcześniejszym. Dojrzałe owoce mają ciemnofioletowy kolor (prawie czarny), błyszczącą skórkę, a łodyżki z owocami czerwone zabarwienie. Zielone owoce bzu czarnego zawierają kwas cyjanowodorowy, a niezupełnie dojrzałe zawierają wyjątkowo duże ilości substancji powodujących zatrucie.

Zbiór owoców dzikiego bzu czarnego i przechowywanie
Owoce bzu czarnego zbiera się po deszczu, lecz w słoneczny dzień, aby promienie słońca zdążyły obsuszyć roślinę. Gałązki z dojrzałymi jagodami bzu obcina się ostrym nożem lub sekatorem, luźno układa w koszu lub wiaderku. Do suszenia i przygotowania z nich przetworów trzeba wybrać wyłącznie zdrowe i dojrzałe owoce, fioletowo-czarne o błyszczącej skórce, a zielone, wyschłe i uszkodzone odrzucić. Świeże owoce bzu czarnego mogą być przechowywane w lodówce nie dłużej niż przez 2 dni. Łatwo pleśnieją, ponieważ są delikatne i zawierają niewiele konserwujących kwasów. Delikatne jagody zdejmuje się z łodyżek widelcem.

Dlaczego nie powinno się spożywać surowych owoców bzu czarnego ?
Świeże dojrzałe owoce bzu lekarskiego mają działanie przeczyszczające i nie nadają się do spożycia na surowo. Po ich spożyciu występują zawroty i bóle głowy, wymioty, biegunka. Dlatego preparaty z owoców bzu do spożycia przygotowuje się wyłącznie z owoców ugotowanych, ponieważ wysoka temperatura usuwa zawarte w nich szkodliwe substancje. Powinno się je gotować krótko, aby nie zniszczyć substancji biologicznie czynnych, używając wyłącznie szklanych lub emaliowanych naczyń i drewnianej łyżki/pałki.

Jagody bzu czarnego poddane fermentacji są szkodliwe dla zdrowia, nie nadają się więc do wyrobu win.

Preparaty z czarnego bzu (szczególnie sok) w celach leczniczych powinny być stosowane po konsultacji z lekarzem, z umiarem i przez krótki okres czasu, aby nie wywołały skutków ubocznych. 

 

Przepisy na przetwory z bzu czarnego

Jak przygotować sok z bzu czarnego?

Sok z bzu czarnego z cukrem, przepis podstawowy
Do 3 litrowego wyparzonego i suchego słoja wsypywać warstwami świeże dojrzałe jagody bzu czarnego (bez szypułek) przesypując każdą warstwę cukrem (warstwy o grubości 2 cm). Słój wypełnić całkowicie. Warstwy lekko ugnieść drewnianą łyżką. Na wierzchu powinna być warstwa cukru. Słój przykryć pokrywką (nie zakręcać) i postawić na słonecznym parapecie na 2-3 dni. Bez nie powinien fermentować. Zlać powstały sok (nie przecierać), doprowadzić do wrzenia i szybko przelać do wygotowanych suchych słoiczków. Szczelnie zakręcić, postawić do góry dnem do ostudzenia. Sok z dzikiego bzu czarnego na zimno przechowywać w lodówce i szybko zużyć.
W krajach byłego ZSRR przygotowany w butlach przez 15-30 dni surowy sok z bzu lekarskiego stosuje się w leczeniu raka żołądka, lecz jest to metoda stosowana wyłącznie w popularnej tam medycynie ludowej.

Sok z bzu czarnego z cukrem na zimno
Dojrzałe zdrowe jagody bzu wypłukać, zdjąć widelcem i zmiksować. Na litr otrzymanego soku wsypać 30 dag cukru, dobrze wymieszać. Przelać do buteleczek lub słoiczków, wytrzeć ich brzegi do sucha, szczelnie zakręcić. Wstawić do rondla z chłodną wodą i powoli podgrzewać, kiedy woda zacznie falować, sok utrwalać jeszcze przez 10 minut.

Sok z czarnego bzu z melasą, wzmocnienie odporności, przeziębienie, zmęczenie pracą umysłową
Składniki
1,5 kg świeżych jagód bzu czarnego (po oczyszczeniu)
szklanka wody
sok z 2 cytryn (bez miąższu i pestek)
20 dag melasy
Dojrzałe jagody bzu czarnego wsypać do garnka, zalać wodą, na małym gazie doprowadzić do wrzenia często mieszając. Miękkie owoce ugnieść drewnianą łyżką, garnek odstawić do lekkiego przestudzenia. Owoce bzu czarnego przełożyć na gęste sito wyłożone złożoną gazą, wycisnąć sok ręką. Połączyć płyny, dodać sok z cytryny, melasę i podgrzewać na małym ogniu mieszając. Doprowadzić do wrzenia, gotować bez pokrywki przez 10 minut. Gotujący się sok z bzu czarnego szybko przelać do wygotowanych i suchych niedużych słoików. Wytrzeć brzegi, zakręcić szczelnie suchą pokrywką.  Słoki postawić do góry dnem do ostudzenia. Przechowywać w ciemnym i zimnym miejscu. Sok z bzu czarnego przeznaczony do długiego przechowywania można utrwalić w kąpieli wodnej. Pić dodając do szklanki wody po 2 łyżki soku. Dodanie łyżeczki miodu wzmocni terapeutyczne działanie soku z bzu lekarskiego.

Sok z bzu czarnego bez cukru utrwalony alkoholem, przeziębienie, kaszel 
Składniki
szklanka świeżych owoców bzu czarnego*
2 szklanki wody
0,25 szklanki brandy (wypalanki), nie koniecznie
W małym garnku doprowadzić wodę do wrzenia, zmniejszyć ogień i wsypać owoce bzu lekarskiego. Gotować na małym ogniu przez 20 minut. Przecedzić zawartość przez sito wyłożone złożoną gazą, resztę soku wycisnąć ręcznie. Wypłukać garnek, wlać sok i gotować go na małym ogniu bez przykrycia tak długo, aż objętość soku zredukuje się do około jednej szklanki. Zdjąć garnek z ognia i odstawić do przestudzenia. Lekko ciepły sok przelać do wyparzonej i suchej butelki, dodać alkohol, szczelnie zamknąć. Wstrząsnąć. Sok z bzu czarnego przechowywać w zamkniętym słoiku w lodówce przez 2 miesiące. Przy pierwszych objawach przeziębienia zażywać dziennie po 3-5 łyżki soku z bzu lekarskiego z dodatkiem miodu, następnie wystarczą 1-2 łyżki.
*Preparat można przygotować też z 0,5 szklanki suszonych owoców bzu czarnego.

Jak stosować sok z bzu czarnego?

Sok z czarnego bzu, wzmocnienie wzroku przy krótkowzroczności
Słodki sok z bzu pić po łyżeczce 3 razy dziennie na 15-20 minut przed posiłkami przez 1-2 miesięcy. Kurację można przeprowadzić dwa razy w roku.

Sok z bzu czarnego
, infekcje, katar, gorączka
Pić 4 razy dziennie po 100-200 ml soku podgrzanego do temperatury max. 40°C (aby nie niszczyć witaminy C). Lekko ciepły sok z bzu ma działanie hamujące procesy zapalne podczas infekcji wirusowej i rozmnażanie się wirusów, doskonały w początkowej fazie infekcji.
Rada: Herbata z suszonych kwiatów bzu czarnego ma znacznie silniejsze działanie podczas infekcji wirusowych.

Sok z bzu czarnego, nerwobóle, neuralgia nerwu trójdzielnego
Sok z bzu lekarskiego wymieszać z winem Cahors w stosunku 1:1. Pić przed posiłkiem 2 razy dziennie po 3 łyżki przez 7-10 dni.


Jak przygotować nalewkę z bzu czarnego?

Nalewka z bzu czarnego, zapalenie rozcięgna podeszwowego, osteochondrosis z deformacją stawów
Do szklanego słoika wsypać oczyszczone, dojrzałe świeże jagody bzu do 3/4 jego wysokości. Słoik wypełnić żytnia wódką (jagody muszą być całkowicie zakryte), szczelnie zakręcić i umieścić na miesiąc w ciemnym miejscu. Dokładnie przefiltrować przez kilkakrotnie złożoną gazę. Nalewkę z bzu wykorzystywać wyłącznie zewnętrznie do kompresów lub wcierając 1-2 razy dziennie nalewkę w bolące miejsce.
Rada: tak sporządzonej nalewki z bzu czarnego nie powinno się pić, ponieważ wywołuje wymioty i biegunkę.

Dżem z czarnego bzu lekarskiego ma również właściwości terapeutyczne. Polecany jest na zaparcia oraz dla poprawy perystaltyki jelit, zwłaszcza kobietom po 40. roku życia. Dżem z czarnego bzu spożywany z naparem z owoców bzu oczyszcza żołądek.


Jak przygotować dżem z bzu czarnego?

Dżem z bzu czarnego z melasą, na zaparcia, skłonność do nadwagi
Składniki
1 kg świeżych owoców bzu czarnego (po oczyszczeniu)
10 dag melasy (lub cukru)
sok z 2 cytryn (bez miąższu i pestek)
Jagody bzu czarnego zdjąć z szypułek, wsypać do rondla, rozgnieść drewnianą pałką. Dodać melasę (jak najciemniejszą), gotować przez 20 minut mieszając. Wycisnąć sok z cytryny, dodać do dżemu, gotować mieszając przez 5 minut. Bardzo gorący dżem wkładać do wygotowanych słoiczków, wytrzeć brzegi i zakręcić suchą pokrywką. Słoiki przechowywać w lodówce. Codziennie rano na czczo przyjmować łyżkę dżemu. Dżem z bzu czarnego z dodatkiem cytryny ma działanie wzmacniające i oryginalny smak.
Rada: dżem z dzikiego bzu czarnego z melasą ma znacznie silniejsze działanie na zaparcia.

Przepisy na zdrowy syrop z kwiatów bzu czarnego bez kwasku cytrynowego można znaleźć w artykule „Dziki bez czarny. Kwiaty dla zdrowia”.

O właściwościach leczniczych kwiatów dzikiego bzu czarnego, syropu, naparu, wywaru i nalewki z kwiatów czarnego bzu można przeczytać w artykule „Właściwości lecznicze kwiatów dzikiego bzu czarnego.”  

Rady jak mrozić owoce dzikiego bzu czarnego i inne owoce jagodowe, aby zachowały swoje wartości i wygląd można przeczytać w artykule Zamrażanie owoców jagodowych na zimę.

Zdrowotne i lecznicze zastosowanie aronii

Aronia


Terapeutyczne właściwości aronii. Sposoby na wzmocnienie odporności, niedokrwistość, na hemoroidy, na biegunkę, na bóle żołądka, na brak apetytu, na nadciśnienie, na miażdżycę, na cukrzycę… Lecznicze przepisy ze świeżych owoców aronii, z suszonych owoców aronii, z soku z aronii, z kwiatów aronii, z liści aronii…
Powinno się spożywać i stosować owoce w pełni dojrzałe, zdrowe, ponieważ zbyt wcześnie zerwane mają właściwości lekko trujące (jagody aronii zabarwiają się na czarny kolor zanim dojrzeją). Właściwości lecznicze aronii zależą od metody przygotowywania preparatów oraz od tego, czy użyte są suszone czy świeże owoce, liście czy kwiaty. Najsilniejsze działanie lecznicze mają świeże owoce i świeżo wyciśnięty z nich sok.
Wszystkie przygotowane preparaty z aronii powinno się przechowywać zamknięte, koniecznie w ciemnym i chłodnym miejscu. Z aronii można przygotować naturalne preparaty wielowitaminowe: napary, wywary, domowe przetwory. Czytaj dalej

Majeranek ogrodowy. Właściwości i przepisy lecznicze

Wartości zdrowotne i właściwości lecznicze majeranku ogrodowego


Właściwości majeranku i przepisy:
– nalewka z majeranku na bezsenność, histerię, przewlekły stres i przy miażdżycy;
– herbata z majeranku na bezsenność, zgagę i nudności, na poprawę trawienia, wzmocnienie układu odpornościowego, na pobudzenie apetytu, na biegunkę i skurcze jelit u dzieci, przy cukrzycy, chorobach woreczka żółciowego i nerek;
– inhalacja z majeranku przy przeziębieniu, katarze, zapaleniu zatok i kaszlu;
– herbata z majeranku w infekcjach górnych dróg oddechowych i przy astmie;
– domowa maść z majeranku na katar lub wzdęcia dla niemowląt i dla dzieci oraz na bóle stawów, bóle reumatyczne, skręcenie stawu;
– płukanka z herbaty z majeranku na zapalenie dziąseł;
– olej z majerankiem na ból dziąseł i zębów, poprawę apetytu i trawienia;
– ziele majeranku na modzele, odciski; napar z majeranku do kąpieli dla dzieci przy alergii, pokrzywce, osłabieniu;
– napar z majeranku do przemywania i oczyszczania cery, na zamknięcie porów…
Czytaj dalej

Katar cz.2

Domowe sposoby na katar


Przepisy na napary z ziół, odwar, domowe krople do nosa i płukanie nosa


Herbaty ziołowe i odwary na katar
Kiedy katar rozwija się, pomocna będzie herbata ziołowa. Rozrzedzi tworzący się śluz i ułatwi mu wypłynięcie wraz z wirusami na zewnątrz.
Przeciwzapalnie działają zielona herbata, napar z imbiru, herbata rumiankowa, herbata z  lipy, napar z szałwii, napar z tymianku lub kwiatów dzikiego bzu, który dodatkowo też rozrzedza wydzielinę i działa napotnie.
Herbata z rumianku na katar
Herbata z rumianku wzmacnia układ odpornościowy, działa przeciwbakteryjnie, kojąco i łagodzi procesy zapalne w drogach oddechowych.
Pomaga nie tylko na katar, także na kaszel i na ból gardła, wspomaga leczenie zapalenia zatok przynosowych i oskrzeli.
2 łyżeczki suszonych koszyczków rumianku zalać 200 ml wrzącej wody, przykryć i zostawić do naciągnięcia na 5-10 minut. Po tym czasie przecedzić. Pić kilka razy dziennie. Rumianek może wywołać reakcje alergiczne. Czytaj dalej

Katar cz.1

Sprawdzone sposoby na katar

 

Domowe sposoby na katar: wypoczynek, sen, wygrzewanie ciała, lekka dieta, prawidłowe czyszczenie nosa, krople do nosa i płukanki 
Katar najczęściej można wyleczyć samemu, lecz trzeba pamiętać o tym, że nie wszystkie domowe sposoby na katar sprawdzają się u każdego. Czasem trzeba eksperymentować, żeby znaleźć odpowiedni dla swojego organizmu przepis, biorąc pod uwagę uczulenie na składnik, nietolerancje czy przeciwwskazania.
Lekki wysiłek fizyczny i sen pomogą na katar
Przy lekkim katarze leżenie w łóżku jest niewskazane, ale wypoczynek i długi sen tak. Kiedy symptomy dotyczą tylko nosa (początek kataru, kichanie), nie ma oznak Czytaj dalej